باب شصت و دوم در حسبت بر غربال‌سازان شايسته است كه محتسب مردى را كه به انواع تقلبات غربال‌سازان آشناست بديشان برگمارد . غربالگر بايد موى ميته به كار نبرد ، و علامت اين نوع مو آن است كه زبر و شكننده است . و نيز مو را به حال طبيعى بى آنكه رنگ كرده باشند در غربال استعمال كند ، اما برخى زاج كبود ( يا زاج سرخ ) و جز آن را برمىگيرند و آن را بر آتش مىگذارند ، آنگاه موى را در آن مىاندازند و بدين‌سان موقتا با دوام مىشود ، اما سپس از هم مىگسلد . اين عمل تدليس است . محتسب بايد آنان را سوگند دهد كه غربال را از پوست حيوان تذكيه شده بسازند نه از پوست ميته ، و قبل از سوراخ كردن پوست ، آن را بشويند و تميز كنند .